CallMeBird

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีแม่ป้าสองคนชื่อ  ป้าแก้วและป้าคำ เป็นโรคคอพอกด้วยกันทั้งคู่

ป้าแก้ว :  “เฮ้อ....ปวดจิตว่ะอีคำ รักษาแมร่งยังไงก็ไม่หาย อยากตายให้มันรู้แล้วรู้รอด”
ป้าคำ :  “กรูก็เซ็งห่านไม่น้อยไปกว่ามรึงหรอก แล้วมรึงจะเอาไง”
ป้าแก้ว :   “กรูว่าจะไปนอนไร่ร้าง รอผีมาเอากรูไปอยู่ด้วย”
ป้าคำ : “อีห่า สมองมรึงคิดได้แค่เนี้ย?”
ป้าแก้ว : “สัด, แล้วมรึงจะให้กรูอยู่ทำด๋อยไรฟระ หนักคอไปวัน ๆ”
คืนหนึ่งป้าแก้วจึงแบกคอพอกโตเท่าหม้อไปนอนไร่ร้าง
ก่อนนอนก็ตั้งจิตปรารถนาว่า
"ผีทั้งหลายเอ๋ย หากมาพบข้าก็เอาข้าไปเสียเถอะ
ข้านี้หน่ายสังขารรำคาญไอ้คอพอกเท่าหม้อเท่าไหเต็มทนแล้ว"ตกดึก พวกผีก็ออกมาหากิน ผีหาได้เก้งตัวหนึ่งจะเอาแกงกิน
ที่กระท่อมไร่ร้าง ผีหาหม้อไม่พบ พอพบคอพอกของป้าแก้วก็นึกว่าหม้อ

ผีบอกว่า : " ป้าแก้วๆ ขอยืมหม้อหน่อยจิ"

ด้วยความสลึมสลือเพราะง่วงนอน

ป้าแก้วจึงตอบผีไป  : "อื้ม เอาไปเด่ะ "

ว่าแล้วผีก็ปลิดเอาคอพอกออกจากคอป้าแก้วแล้วเอาไปใช้แทนหม้อ
พอใกล้รุ่ง ผีก็ยังไม่ได้ล้างหม้อ จึงบอกกับป้าแก้วว่า

"ป้า ๆ เราล้างหม้อไม่ทันอะ ขอเอาไปล้างก่อนไว้จะเอามาคืนนะ"

ว่าแล้วผีก็เอาหม้อแกงกลับไปเมืองผี

ครั้นรุ่งเช้าป้าแก้วตื่นขึ้นมาคลำดูคอพอกไม่พบก็ดีใจ
กลับเข้าหมู่บ้าน พบป้าคำกลางทาง
ป้าคำ : “เจ็ทเข้ คอพอกมรึงหายไปไหนวะอีแก้ว"
ป้าแก้ว : "กรูก็งงว่ะไปนอนไร่ร้างอยู่ดี ๆ ตื่นเช้ามา แมร่ง มันก็หายไป"  
ป้าคำ : “จริงดิ!! ดีเลยคืนนี้กรูจะลองมั่ง”
ป้าแก้ว : “แสรดด ทีงี้ละจะไป ”
ป้าคำ : “เชี่ย กรูก็อยากหายเหมือนกันนะเฟ้ย”ค่ำ ๆ ป้าคำก็ไปนอนที่กระท่อมไร่ร้าง
ตกดึกพวกผีก็ออกหากินประสาผี พบป้าคำนอนหงาย
แบกคอพอกเท่าหม้อ

ผี : "ป้า ๆ เอาหม้อมาคืนแล้วนะ"
ด้วยความสลึมสลือของป้าคำก็ตอบผีไป
ป้าคำ : "อืม"

ผีตนนั้นก็เอาคอเหนียงของป้าแก้วมาใส่ที่คอของป้าคำ พอรุ่งเช้ามา ป้าคำก็คลำดูที่คอ
ของตนแล้วแทบจะเป็นลม เพราะว่าจากคอที่ใหญ่อยู่แล้วกลับใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่า แล้วก็
เดินร้องห่มร้องไห้กลับบ้านและกลับไปเล่าให้ป้าแก้วฟัง และก็ทนทุกข์กับคอเหนียงต่อไป

อ้างอิงและคัดแปลงจากนิทานพื้นบ้านภาคเหนือ

edit @ 8 Oct 2009 21:32:58 by Bird

edit @ 9 Oct 2009 00:40:18 by Bird

ตอบคุณ คห. 2

ข้อคิดที่ได้จากนิทานเรื่องนี้ โชควาสนาของคนนั้นไม่เหมือนกัน และย่อมกระทำได้ทุกคนหากมีความตั้งใจจริง

คติ  "แข่งเรือแข่งพายแข่งได้ แข่งบุญแข่งวาสนาแข่งไม่ได้"

จาก : http://นิทานพื้นบ้าน.whitemedia.org/17/

edit @ 9 Oct 2009 00:43:50 by Bird